Στην περιοχή της Κοινότητας Ολύμπων εμφανίζεται τόσο η αυτόχθονη όσο και η αλλόχθονη ενότητα της νήσου. Η αλλόχθονη ενότητα αναπτύσσεται κυρίως στο νότιο τμήμα της, καταλαμβάνοντας σημαντική έκταση μεταξύ του ομώνυμου οικισμού και των όρμων Αγγελιών και Φανά. Αντίθετα, στο βόρειο τμήμα της περιοχής αναπτύσσονται διάφοροι σχηματισμοί της αυτόχθονης ενότητας.

Αυτόχθονη ενότητα

Από την αυτόχθονη ενότητα σημαντική ανάπτυξη παρουσιάζουν τα ανθρακικά πετρώματα (σβεστόλιθοι, δολομίτες) του Τριαδικο - ιουρασικού, όπως στις περιοχές Τραχώνια, Ανεμολογά, Κακοπετριά, Καμπλά, Ανευριτούρες και Δάφνη. 

Αξιόλογη ανάπτυξη παρουσιάζουν κατά θέσεις και οι κλασικοί σχηματισμοί από ψαμμίτες, αργιλικούς σχιστολίθους και χαλαζιακά κροκαλοπαγή των φάσεων ανάδυσης της τριαδικο- ιουρασικής, νηρικής πλατφόρμας της αυτόχθονης ενότητας. Τους σχηματισμούς αυτούς μπορούμε να παρατηρήσουμε στην περιοχή της Δάφνης. 

Το κλαστικό, παλαιοζωϊκό υπόβαθρο παρουσιάζει πολύ περιορισμένη ανάπτυξη στην εν λόγω περιοχή. 

Αλλόχθονη ενότητα 

Η αλλόχθονη ενότητα στην περιοχή της Κοινότητας Ολύμπων παρουσιάζει σημαντική ανάπτυξη στο νότιο τμήμα της.
Εμφανίζεται από τον ομώνυμο οικισμό και νότια, μέχρι την ακτή. 

Συνίσταται από ασβεστόλιθους του Ιουρασικού, οι οποίοι βρίσκονται πάνω από τον κλαστικό παλαιοζωικό σχηματισμό της βάσης της ενότητας αυτής.
Ο κλαστικός αυτός σχηματισμός περιβάλλει από βόρεια, δυτικά και ανατολικά τη μάζα των παραπάνω ασβεστόλιθων, οι οποίοι μόνο προς νότο έρχονται σε επαφή με τη θάλασσα.
Οι ασβεστόλιθοι αυτοί παρουσιάζουν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον γιατί μέσα σ' αυτούς έχει δημιουργηθεί το σπήλαιο Συκιά.

Πρόκειται για άστρωτους έως παχυστρωματώδεις, γκριζόχρωμους ασβεστόλιθους νηριτικής φάσης. 
Η στρώση τους κατά κανόνα είναι δύσκολο να προσδιορισθεί και μόνο σε ορισμένες θέσεις είναι σαφή (π.χ. κατά μήκος του Βαθιού Λαγκαδιού).

Η καρστικοποίηση τους είναι σημαντική και έχει προχωρήσει σε μεγάλο βαθμό, κυρίως κατά μήκος ρηξιγενών γραμμών με τη δημιουργία σπηλαίων, βαράθρων, δολινών. 
Η επιφανειακή καρστικοποίηση και διάλυση των ασβεστόλιθων έχει οδηγήσει στο σχηματισμό ερυθρογής, η οποία πληρώνει επιφανειακά έγκοιλα των ασβεστόλιθων.